Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Beste mensen
 
7 juni 2020 – 18u
Liefste dagboek. Ik ben terug van mijn dagelijkse reis. 
Je weet dat ik altijd op reis ga zonder valies, maar wel met de bedoeling om
met een valies vol positieve vibes terug te keren. Soms lukt dat, soms valt
dat wat tegen.
Vandaag  was de zon goedgemutst en vroeg opgestaan. Ik stapte naar buiten
en zei “Sunny, good morning. Have a nice day.”. Mijn vriendin smilde terug.
De eerste planten, twee laurieren en twee oleanders, smeekten om water. 
Het volstaat niet om een goede vriendin te hebben, je moet ook je andere 
vrienden goed verzorgen. Ik trok naar de regenput en vulde de eerste gieter
van de dag.
De laurieren en oleanders dankten opgelucht, maar vroegen toch nog wat
extra meststof. Dat is soms het probleem met vrienden : je geeft iets en ze 
vragen nog wat meer. Soit.
De volgende stappen brachten mij bij mijn elk jaar terugkerende lavas liefjes. 
Ze zijn nu zo groot als ik en dat spreekt ook makkelijker. Omdat ze zo groot
zijn en breed uitgegroeid hebben ze er geen probleem mee als ik van tijd tot 
tijd wat van hun uitpuilende buikspek afsnij .
Maar vandaag zat er geen snijbeurt in. Wel een klapke over de invasie van 
heermoes. Ik had mooi praten over verdraagzaamheid en iedereen moet
leven, mijn lavasjes bleven bij hun discriminerend standpunt. Angst is soms
een uitstekende raadgever maar kalmte zal ons meestal redden, want de 
natuur is soms – voor ons – een pestkop, maar evenzeer vaak behulpzaam.
Heermoestuin-thee is een schat voor mijn vrienden de aardappelplanten
en mijn lachende rozen. 
“Hey, Bi-Jo” riep het aardappelbed in koor “kom ons nog eens indekken met
vers gras”. 
Jaja, dacht ik, de ene kortwieken om de andere een dekentje te geven.
Omdat een oude mens (maar ook een jonge) zich niet mag laten opjagen heb
ik de aardappelen beloofd dat hun dekentje morgen zal gespreid zijn.
Ik schuifelde verder tot bij de courgettetweeling. De gele courgette is een
stoeferke. Fier toonde hij zijn eerste vruchten, ongeveer 10cm groot reeds.
De groene courgette keek wat beteuterd naar mij en zei :
“’t is niet mijn schuld, maar van die f… meeldauw die mij aangevallen heeft”.
“Jaja” repliceerde de gele “ Steek het maar op de meeldauw. Ik heb ook 
meeldauw. ’t Gaat hem om de goesting en de liefde”.
“Rustig, rustig” zei ik “Rien ne sert de courir, il faut partir à point. We zullen
op het einde van het seizoen wel zien wie het meest goesting en liefde heeft
gekend”.
Terwijl ik  naar de tomaten wandelde hoorde ik de groene courgette tegen de
gele zeggen :”Is dat niet een beetje triestig : een oude mens die tegen zijn
aardappelen staat te praten, terwijl hij daar later puree zal van maken ?”.
Liefste dagboek, er zijn veel levensvragen die ik nog niet bevredigend heb
opgelost, maar van dat praten met mijn kat, mijn kippen en mijn groenten, 
daar word ik al lang gelukkig van. Er zijn genoeg mensen die zelfs geen 
grassprietje hebben om tegen te praten. Wat een gelukzak ben ik met al
die natuur rond mij. Niet alleen planten, struiken en bomen, maar ook
eksters, kauwen, merels en andere kleinere vrolijke vrienden die nu vanaf
4u in de morgen met mij in dialoog willen gaan.
Vorige week vloog een goudhaantje tegen het raam aan mijn voordeur.
Het zat verdwaasd naar mij te kijken. “Don’t worry, be happy” zei ik,
terwijl het 5 gram wegende wezentje in mijn rechterhand zat te bekomen.
Eerst wou het niet vertrekken, maar toen floot ik de begintonen van
Africa van Toto en dat vitaliseerde ons volledig.  
Ik bleef staan, maar het goudhaantje vloog naar de dichtstbijzijnde muur.
Daarmee eindigde mijn eerste en wellicht laatste nauw contact met een
goudhaantje. Ik voelde me de rest van de dag zelf een goudhaantje, maar
gelukkig leef ik al langer dan een goudhaantje (goudhaantjes leven
gemiddeld slechts acht maanden).  
Het verslag van mijn reis naar de tomaten zal voor morgen zijn, want ik moet
dringend nog wat op You Tube opzoeken voor mijn proefwerk in de eerste
kandidatuur “Popmuziek” aan de Hogeschool “Voor Oude Mensen die niet
mogen klagen”.
Via pre-teaching heb ik van de prof vernomen dat 1 van de vragen een
bespreking zal zijn van 3 coronaliederen.
Ik zal me maar eens muzikaal gaan uitleven.
 
Bi-Jo
 
Geraadpleegde bronnen
- Onkruidboek – Velt
- Dirk Draulans – Knack – 10 juni 2020 – Het goudhaantje
- De 3 liedjes :
- A) Katrien Verfaillie -  Kunnik Nemi Na Joen Komn
B) Supercontent – Van Ranstliedje
C) Coronavirus Rhapsody (based on Bohemian Rhapsody) Covid19 
     – Invoca – Raül Irabién
P.S. Het verhaal van het goudhaantje uit bovenstaand verhaal is echt.

Beste mensen

Zwijgen is ook een manier van spreken, en iemand anders laten spreken in uw plaats is een vorm van bescheiden onbescheidenheid.
Denk daar maar eens over na, want sommigen hebben  nu  wat meer tijd.
Sommigen, want veralgemeningen slaan soms op weinigen. 
Tijd om de tijd trotserende wijsheid boven te halen.
”Wanneer een geleerd persoon een oordeel velt over zijn specialiteit, is het pijnlijk om te moeten horen dat iemand zichzelf als maatstaf neemt” en “Het is een ware marteling om iemand aan het woord te horen over iets wat zijn pet te boven gaat, op eender welk gebied”.
Dagelijks, wanneer ik naar de panelleden van Terzake en De Afspraak luister, denk ik aan die uitspreken van Kenko, een Japans kluizenaar,
die 700 jaar geleden reeds in “De kunst van het nietsdoen” een aantal overwegingen neerschreef waarvan sommigen nog altijd actueel zijn.
Nuance is een moeilijk te verkopen goed, want stoere uitspraken zijn zo goedkoop dat je ze zelfs in de Action niet hoeft te kopen. Je maakt ze zelfs zonder hersenen aan de lopende band.
Neem nu de discussie met de ecomodernisten. Deze vaak frisse jonge mannen (bv. Maarten Boudry en Hidde Boersma) stellen bvb : “Waarom heel de wereld in de stad zou moeten wonen” (De Correspondent) of “Nog een reden dat biologische landbouw niet duurzaam is : het is te moeilijk”(De Correspondent) of recent “Kleinschalige en lokale landbouw beter voor de natuur ? Het is net andersom” (De Morgen – 15/5/20).
Deze ecomodernisten willen dus megasteden en megastallen, want dat is pas rationeel. En al dat gepruts in je tuin is tijdverlies want industriële voeding is even gezond en veel goedkoper (en dus beter voor de mensen die geen tuin hebben). 
Niet alleen de vraag  “Moeder waarom leven wij ?” maar ook “Moeder, hoe leven wij ?” zijn een discussie waard, maar zullen niet zomaar door Iedereen unisono beantwoord worden. Leeftijd, inkomen, opvoeding om maar enkele componenten te vernoemen zullen bepalen of je in een huis(je) met een tuin(tje) kunt leven/ wenst te leven. Voer voor een fantastisch avondje onder Velt-leden. 

Bi-Jo
Mei 2020

Beste mènschen

’t joar is goe begost, ’t kost nie beter. Kiek zè, ’t zit èm azo.
Ken’t kot olléne want m’n boas is nie thus. Je zit in ’t AZ, bie d’n spychioater, vor ’n parleetje.
Wallére die mensch, goa je zeggen, bie de spychioater ?
Da’s toch nie om mee te lachen. Vanzeneigens is ’t nie om mee te lachen, vanzeneigens.
Mo ja, ’n mènsch é nie oltied te kiezen hé.
't Begost ollemolle verleden moand. Je goatie no buuten no z’n kiekens, mo je zag gin kiekens.
Je peistie nog da’s ollemolle ip under nest zaten, mo ja m’n ratje, er woaren d’r 2 weg en ’t derde kieken zat olf doogebeten ip z’n nest.
Da was ’n bitje verschietelik. ’t Was wére van dadde gewist.
Een vos aad èm gamusèrd. Vo de zovilste ki.
M’n boas, Bi-Jo, is ’n mèns van leven en loaten leven, mor elk ’t zinne is toch ook ‘n principe da je toch ’n bitje moe respecteren.
M’n boas was kwoad ip d’n stoekten vos, mor ook kwoad ip z’n eigen, omdatie z’n beestjes nie beter aa kunnen beschermen.
Je zat dus mè n’n serieuze knoop in z’n mage.
En tons oordetie da de katten nie mè buuten mochten lopen omdata te gevoarlik is vo d’andere beestjes, lik de muuzen en de veugeltjes.
De vos moe beschermd worden, mo z’n kiekens nie.
“Zin ze nu ollemolle zot geworden ?!” zeitie tegen mien. Je zag èm ol zitten mè mien hele dagen ip z’n schoot.
Pas ip, ’t is nie datie me nie geiren ziet wè, mo te is noois goed é. En ’t is azo da m’n boas ’n parleetje goan doen is mè ’n spygioater in ’t AZ.
Messchiens goa de spychioater èm zeggen datie zelve wa meer buuten mo lopen want data gezonder is dan hele dagen binnen te zitten.
En azo zoe ‘k ik d’n boas van ’t kot worden. Merci spychioatertje…
Pokémon (d’n boas, sorry de katte van Bi-Jo)

Beste mènschen

‘t is nie te geloven, ‘t is echt nie te geloven. Die mènsch kan babbelen, ‘n
babbelkoente eet er niet an.
Je goa giender nu zeggen : “Over wien èi je gie ‘t nu were ?”. Awol je weet wel, m’n beste moat Bi-Jo.
Mo vint toch, da babbelen van èm, da’s ‘n ziekte, ‘n mallarde lik da ze zeggen in
Brugghe. Je babbelt naturlik mè mien, mor ook mè z’n kiekens, mè z’n bomen en zalfs mè z’n koerzetten.

Je moedeki luusteren. Verlede weke stoatie dor bie een grote koerzette. Zekerst
ene van 4 kilo. Je zegtie tegen eur : “ Zoe je gie nie e ki no de Weight Watchers goan, want je BMI is toch ‘n bitje derover”. Worup da ze zie zegt : “Jamo Bi-Jo, ‘k èn d’er ook an gepeisd, mo ‘k vrezen da ze goan zeggen da’k meugen kommen, mo da ze me in een soeptje goan droaien mè broccolli”.

En Bi-Jo verstond da, want dien schinillegoard aat de zuster van die koerzette
‘n weke dervoren in ‘n lasagne gedroaid mè ricotta, mascarpone en parmezaan
en die koerzette mè z’n mandoline in fiene schelletjes gesneen. En je wist da de
koerzette vree zeer a gat.
En azo eetie vandage  ‘n koerzette van 6 kilo afgesneen.
Jé me gezeid datie mè z’n koerzette no Zeebrugge go rien, en da ze do nie go
moeten leren zwemmen mo geschilderd go worden deur 1 van de grotste
kunstenoressen van ‘t moment en datie zekerst is da da kunstwerk goat
ipgenomen worden in de canon van de Vlamsche noatie.

‘k vienden ‘t wol spietig datie mien nie è meegepakt no Zeebrugge, mo ja, je
kan nie olles èn in ‘t leven.                                                                            

Pokémon, de katte van Bi-Jo

Beste mènschen

Moeje nu ne ki luusteren. m’n boas is biekans - ‘k zeggen wol biekans – dul geworden.
‘t schilde geen oar.
Wat ister nu wére geburd mè dien boas, oorek joender vroagen.
‘k zeggen lik dat is. Die mènsch ziet of, d’n latsten tied.

Heel d’r dagen oort’ie de mènschen roendom èm klagen en trunten.
Over ‘t wére, over de vinten, over de vrouwen, over de politiek, over de pries van d’n
elektriek. Allez, eigentlik over olles.
En ja, m’n boas krieg do ‘n bitje ‘t zur van.

Die mènsch éé geluk. Je zit ie nie ip feiceboek en je doe tie nie an watsèp. J’is naturlik nie mee, en je wil tie nie mee zin. Want ol die meezinders worden  ‘n bitje zot èn olf en vermoaschen under leven, zegt’ie.

Allez, kiekt e ki wa tie vandage were gedoan èt : rooie beiers en framboazen getrokken, en omda die struuken deur malkoar groeien is tie nu vreed gepateeëld ip z’n oarms.
 
Mo ‘k moen zeggen lik da’t is : die mènsch klaogt do nie over. Lik da ze zeggen :
“Je pakket lik dat is”. En z’n konfieture é veel succes bie de vrouwtjes, étie me gezeid.

En naturlik, en dat é m’n boas mien ol vele gezeid, nie iedereen eet ‘n of mè beiers, bramen en ander fruut wo da je je mee kunt amuseren lik ‘n kleen kind.  
Mo, wit je wol, er zin oak mènschen mè n’n of die dor ook de schieterieje van kriegen ip ‘n bepoalde leeftied en ip ‘n appartement goan leven in ‘t stad. ‘t Schient da da goed is vo ‘t miljeu. Mo m’n boas vroagt èm toans of wo da je ols vint moe kruupen os j’n vroawe ook begint te klagen en te trunten. Je moet ol n’n groten balkong èn om ip te vluchten nor j’n perselle of j’n andere groensels in potten. Je kunt ook geboaren da je
‘t vliegend schuuf èt en ‘n bitje ip ‘t toilet goan zitten, naturlik.

Mo ‘k èn chance. m’n boas is nog ‘n joenge vint. J’ is nog mo 79. En tegen datie oenderd joar is zie ‘k ik ier ol lange schampavie.
En tons moe ‘k ik ol da gezaag, geklaag en getrunt van de mènschen nie mè oren.
‘k goan ‘t missen. Allez, toch ‘n bitje.

Pokémon
De katte van Bi-Jo
(juni 2019)

Verklarend woordenboek

Dul : kwaad
Trunten : pruilen
‘t zur : maagzuur
Zot èn olf : zeer uitbundig
Vermoaschen : verprutsen
Beiers : bessen
Gepateeëld : toegetakeld
Snotverdoasie : bastaardvloek
Kloefekappere : onnozelaar
Perselle : peterselie
‘t vliegend schuuf : diaree
Schampavie : weg

Lectuur voor optimisten/pessimisten

1. Feitenkennis – Hans Rosling – Spectrum – 2018
2. Waarom de wereld niet naar de knoppen gaat – Maarten Boudry – Polis -2019

Beste mènschen


‘k èn ‘t gèt. Zekerst weten. ‘k en ‘t gèt mè dien kaliesieklutsere van un Bi-Jo.
O je ‘t mien vraagt : ‘t is nun anoazelen puut, nun onoazelen tuut .

‘t begost ollemolle mè da meistje, je wit wel die Greta, die Pipi Langkoesse van ‘t klimoat. En tons kwam ‘t er nog  Anunaatje bie en ‘t spil zat helegans ip de wagen.
Ol d’n ene kant verstoakt wel. ‘k lagen do juste in de serre bie Bi-Jo en ‘t was warme,
un bitje te warme. ‘k droaden ost van m’n senters. Mo ‘k zien geweune buuten gesprongen en ‘t problem was ipgelost.
Dus, ja, ost te warme wordt èn me ollemolle un problem, mo je moet ‘t oplossen.
Mo, om nu te goan leven lik d’n Bi-Jo, da’s toch nog un ander poar moawen.

Luustert u ki.
Eerst aa tie gelezen da koeievlees vreeë slicht was omda die beesten hele dagen wienden loaten die ‘t klimoat no de kloaten helpen. Tons las tie da ol  ‘t vlees slicht
was vo ‘t klimoat. Dus : weg zwien, weg kieken, etc.
Tons was ook de vis nie mè goed, want ofwel vul mè plastiekdeeltjes, ofwel mè uut-
sterven bedreigd, want ja, os je geen vlees mè it, begin je ollemolle vis ‘t eten.
En ton mog tie gin  melk en koas nie mè eten want ‘t éne is van koeien en da zin
gevoarlike beesten; ofwel van schapen en geëten en die beesten worden oak doodgedoan os ze nie mè ipbringen, en under pootafdruk ip d’èrde is veel slichter dan van zwiens en kiekens.
En naturlik magtie geen bananen, appelsienen, citroenen en avocado’s mè eten, want
da komt van veel te verre.
 Bi-Jo is nu veganiest tot in de kiest. J’is ol 20 kilo ofgevollen, mo je ziet er nie gezond uut en je kan nie mè lachen. D’n apotheker is wreed content want naturlik moetie supplementjes slikken vor ol wa datie mist. Mo ist gezoend ?
Mo da’s nu nie zo erg wè.
Wit je wa da ter erg is ?   Ik kriegen geen kattebrokken mè van vlees of vis. En patatten mè sojamolk is nie te fretten.
Wit je wa : morgen kuus u kik m’n schuppe ier of en Bi-Jo moe z’n muuzen mo zelve
vangen.

Pokémon
De katte van Bi-Jo (tot morgen)


P.S. Je go giender nu zeggen da’k un egoïstisch katje zin, mo luusterd u ki. ‘k vliegen nie  en ‘k rien nie (zelfs nie mè n’n elektrischen tring die ip elektriek ried gemakt mè bruune kolen uut Duutsland ).Mo peisd  uki diepe. Un katte é zogezeid zeven levens, mo mun moedere, die overreën is deur nun elektrieschen vilo, èk nog nie wére gezien. Dus : ‘k en mor één leven. En oeveel levens eed un mènsch, peisje ? ‘k verstoan datter velen zin die d’r willen van profiteren en olléne an under zalve peizen. ‘t is nie schone mo veel mènschen zin nie beter dan un katte. En ‘k zoen nog vele kunnen zeggen , mo ‘k goan zwiegen.

Bronnen :
Moet er nog vlees zijn ? – Laurens de Meyer – Borgerhoff & Lamberights
Het broeikaaseffect – Tonie Mudde – De Morgen 20/04/19
Uit de puinhopen – Georges Monbiot – Lemniscaat
Voedingssupplementen kunnen de gezondheid schaden – Marleen Finoulst – Knack 17 april 2019
Van vlees op kaas overstappen is een bedreiging voor het milieu – Graham Lawton in New Scientist – De Standaard 20/21 april 2019


Verklarend Brugs
– Kaliesieklutsere : zeveraar
– Onoazele puut : dommerik
– Onoazele tuut : zeer domme man
– van z’n senters vollen : bewustzijn verliezen